خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن زخم، که از تو بر دل ماستمشنو که: به مرهمی توان کاست
۲
کی وعده وفا کنی تو امروز؟کامروز ترا هزار فرداست
۳
زلفت، که به کژ روی بر آمدبا ما به وفا کجا شود راست؟
۴
دریاب، که دست ما فرو بستاین فتنه، که از سر تو برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳