خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست
۲
ز حسرت دهنت جان من رسید به لبخوشا کسی که دهانش به لب رسیدهٔ تست!
۳
گزیدهٔ دو جهانی بسان طالع سعدغلام طالع آنم که بر گزیدهٔ تست
۴
ز سرکشی غرضت گر همین ستمکاریستتو سرمکش، که دلم خود ستم کشیدهٔ تست
صفحهٔ ۱ از ۲