خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عید روزه‌داران ابروی چون هلالتوی شام صبح خیزان زلف سیاه و خالت
۲
خورشید چرخ خوبی عکس فلک نوردتناهید برج شادی روی قمر مثالت
۳
پشت فلک شکسته مهر قضا توانتروی زمین گرفته عشق قدر مجالت
۴
عمر منی، وفا کن، تا برخوردم ز وصلتمرغ توام، رها کن، تا می‌پرم به بالت
صفحهٔ ۱ از ۲