خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
۲
روی اقبالی ندید آن سر، که زودجای خود بر آستان او نکرد
۳
راز دل زان فاش می‌گردد، که دوستچارهٔ درد نهان او نکرد
۴
هر که قتل ما بدید آگاه شد:کان به جز تیر و کمان او نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲