خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق بی‌علت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد
۲
چیست پیش پاکبازان کام دل جستن؟ غرضوین غرض در دوستی نقصان بسیار آورد
۳
در میان مهربانان مهر دار و گو مباشهمت ارباب دل خود سنگ در کار آورد
۴
جذب مغناطیس بین کاهن به خود چون می‌کشد؟کم ز سنگی نیستی کاهن به رفتار آورد
صفحهٔ ۱ از ۳