خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باید که مال دنیا مسمار دل نباشدکین مارها که بینی، جز مار دل نباشد
۲
بیمار جهل گردد روزی هزار نوبتاز عقل اگر زمانی تیمار دل نباشد
۳
وقتی که حرص و شهوت خواری کنند بر دلآه! ار عنایت او غم خوار دل نباشد
۴
سودی ندارد از کس یاری نمودن دلنور هدایت او تا یار دل نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲