خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد
۲
اندر همه تنگهای شکرشیرین تر از آن دهن نباشد
۳
ای باغ، مشو غلط ز رویشکین لاله در آن چمن نباشد
۴
ای باد، مده به زلف او دلکان قاعده بی‌شکن نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳