خلوتی با اوحدی مراغهای
غزل شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد
۲
آن ساده چه داند این حکایت؟کو را ستمی نسوده باشد
۳
دود دل ما کسی ببیندکش آینهٔ زدوده باشد
۴
ای مدعی، از نکوهش مابگذر تو، که ناستوده باشد
صفحهٔ ۱ از ۳