شعر را زندگی کن
خلوتی با اوحدی مراغه‌ای

غزل شمارهٔ ۲۴۶

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد
۲
آن ساده چه داند این حکایت؟کو را ستمی نسوده باشد
۳
دود دل ما کسی ببیندکش آینهٔ زدوده باشد
۴
ای مدعی، از نکوهش مابگذر تو، که ناستوده باشد
صفحهٔ ۱ از ۳
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth