خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرش زمردین به زمین در کشیده‌اندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیده‌اند
۲
دوشیزگان باغ طبقهای سیم و زربر سر نهاده، پیش صنوبر کشیده‌اند
۳
آن سبزهای سایه نشین بین، که پیش گلدامن ز ماهتاب وز خور در کشیده‌اند
۴
گلها به دستیاری نم شاخ سبزه رااز خاک بر گرفته و در بر کشیده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۴