خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک ستم پرست من ترک جفا نمی‌کندعهد به سر نمی‌برد، وعده وفا نمیکند
۲
هندوی ترک آن صنم کرد بسی خطا ولیکناوک چشم مست او هیچ خطا نمیکند
۳
گر به وصال او رسم، هم بربایم از لبشیک دو سه بوسه ناگهان، گر چه رها نمیکند
۴
بوس به جان بها کنیم، ار بفروخت خود نکوور نفروخت میبریم آنچه بها نمیکند
صفحهٔ ۱ از ۲