خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلدار دل ببرد و زما پرده می‌کندما را ز هجر خویشتن آزرده می‌کند
۲
دل برد و جان اگر ببرد نیز ظلم نیستشاهست و حکم بر خدم و برده می‌کند
۳
ما را ز هجر خویش بده گونه مرده کرداکنون عتاب و عربده ده مرده می‌کند
۴
یکتایی دلم ز جفا هر دمی دو تاآن طرهٔ دراز دو تا کرده می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲