خلوتی با اوحدی مراغهای
غزل شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟
۲
رفت ز پند خرد در وطن دام و ددتا بنماید به خود هر چه خدا کرده بود
۳
معنی خود عرضه کرد بر من و دیدم دروصورت هر نقش کو بود و مرا کرده بود
۴
در سفر هجر او تا نشود دل ملولباز ز هر جانبی روی فرا کرده بود
صفحهٔ ۱ از ۴