خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل می‌برد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید
۲
اندر پی او آه منست آتش سوزانگر شمع فرو میرد، ازین آه، بگیرید
۳
گردن نکند نرم به فریاد و به زاریاو را ز چپ و راست با کراه بگیرید
۴
ناگه دل من برد، چو آگه شدم، او راآگاه کنید از من و ناگاه بگیرید
صفحهٔ ۱ از ۳