خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار
۲
از برای کدام روزم بود؟اشک خونین و دیدهٔ خونبار
۳
گر قیامت کنیم، شاید از آنکبا قیامت فتادمان دیدار
۴
پار با دوست بوده‌ایم این جاآه ازین پیشِ دوست بودنِ پار!
صفحهٔ ۱ از ۲