خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رخت خرم و دهانت خوشوآن نظر کردن نهانت خوش
۲
روش قد نازنینت خوبشیوهٔ چشم ناتوانت خوش
۳
وصل آن رخ به جان همی طلبمبه رخم در نگر که جانت خوش!
۴
یارب، آن پرده کی براندازی؟تا ببینیم جاودانت خوش
صفحهٔ ۱ از ۳