خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۴۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماهرویا، عاشق آن صورت پاک توامبندهٔ قد خوش و رفتار چالاک توام
۲
قرص خورشیدی، که چون بر رویت اندازم نظرروشنایی باز می‌دارد ز ادراک توام
۳
فارغ از حال دل آشفتهٔ‌زار منیفتنهٔ خال رخ خوب طربناک توام
۴
بر سر کوی تمنای تو از نزدیک و دورهر کسی را آبرویی هست و من خاک توام
صفحهٔ ۱ از ۲