خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من چو همین حرف الف دیده‌امحرف دگر زان نپسندیده‌ام
۲
هر چه نه از پیش الف شد روانهمچو الف بر همه خندیده‌ام
۳
هیچ ندارد الف عاشقانهیچ ندارم، که نترسیده‌ام
۴
چون ز الف شد همه حرفی پدیدمن همه دیدم، چو الف دیده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۴