خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم
۲
خلق از برای دانه به دام اوفتاده، مندر دانه دل نبستم و از دام فارغم
۳
دربان اگر نمی‌دهدم بار، دل خوشمسلطان اگر نمی‌کند اکرام فارغم
۴
فارغ نشستن تو به ایام ساعتیستآن کس منم که در همه ایام فارغم
صفحهٔ ۱ از ۳