خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشتاق یارم و به در یار می‌رومدلدارم اوست، در پی دلدار می‌روم
۲
تا بینم آفتاب رخ او ز روزنیمانند سایه بر در و دیوار می‌روم
۳
او در میان دایرهٔ خانه نقطه‌وارمن گرد خط کوچه چو پرگار می‌روم
۴
صدبار چون خلیل مرا سوختند وبازهمچون کلیم در پی دیدار می‌روم
صفحهٔ ۱ از ۳