خلوتی با اوحدی مراغهای
غزل شمارهٔ ۵۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نور چشم مادر این خاک تیرهایمآبای انجم فلکی را نبیرهایم
۲
هر نقد را که از ازل آمد به کام گیرهر فیض را که تا ابد آمد پذیرهایم
۳
در پنج رکن متفقالاصل چارهگربر چار سکن متفقالفرع چیرهایم
۴
مستوفیان مال بقا را خزینهدارقانونیان طب بقا را ذخیرهایم
صفحهٔ ۱ از ۴