خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
۲
چو باز مرغ دل ما هوای او داردضرورتست که: چون مرغ در هوا برویم
۳
ز پی دویدن او جز به سر طریقی نیستاز آنکه ترک ادب باشد، ار به پا برویم
۴
ز ما رقیب چو بیگانه بود روز رحیلرها نکرد که با یار آشنا برویم
صفحهٔ ۱ از ۲