خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر گل از عنبر کمندی بسته‌ایگرد ماه از مشک بندی بسته‌ای
۲
از لب لعل و دهان تنگ، خوششکرش بگشوده، قندی بسته‌ای
۳
از سر زلف پریشان هر نفسدست و پای مستمندی بسته‌ای
۴
هر دم از بهر شکار خاطریزین شوخی بر سمندی بسته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳