خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که باشم؟ در زیان افتاده‌ایاز هوی اندر هوان افتاده‌ای
۲
بیخودی، رخ در بیابان کرده‌ایگمرهی، از کاروان افتاده‌ای
۳
ناکسی، از بخت دوری جسته‌ایمفلسی، از خان و مان افتاده‌ای
۴
گاه گویایی فضیحت گشته‌ایوقت خاموشی زیان افتاده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳