خلوتی با اوحدی مراغهای
غزل شمارهٔ ۷۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو گل صد گونه رنگ آوردهایغنچهوارم دل به تنگ آوردهای
۲
سوی من هر دم ز زلف و خال و خطلشکری دیگر به جنگ آوردهای
۳
در مخالف میزنی چون دف مراراستی نیکم به چنگ آوردهای
۴
چون تو آهو زادهای حیفست حیف!کآنچنان خوی پلنگ آوردهای
صفحهٔ ۱ از ۲