خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در هر چه دیده‌ام تو پدیدار بوده‌ایای کم نموده رخ، که چه بسیار بوده‌ای
۲
ما بارکرده رخت و طلب‌گار روی تووانگه نهفته خود تو درین بار بوده‌ای
۳
چون اول از تو خاست که عشاق را نخواستآخر چه شد که از همه بیزار بوده‌ای؟
۴
گفتی: برو، برفتم و گفتی: بیا، دگرچونم فروختی که خریدار بوده‌ای؟
صفحهٔ ۱ از ۳