خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دریبجزو در نظر عقل نیامد دگری
۲
خبر محنت ما در همه آفاق برفتکه چه دیدیم ز دست ستم بی‌خبری؟
۳
ای که چون باد بهر گوشه گذاری داریخود چه بادی که ازین گوشه نداری گذری؟
۴
نه قضایی بسر عمر من آمد ز غمتکه از آن یاد توان کرد به عمری قدری
صفحهٔ ۱ از ۳