خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۸۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکوش و روی مگردان ز جور و بارکشیمگر مراد دل خویش در کنار کشی
۲
چو اختیار دلت عشق روی دلداریستضرورتست که جورش به اختیار کشی
۳
به یاد او قدح زهر ناب می‌بایدکه همچو شربت شیرین خوشگوار کشی
۴
به هر صفت که میسر شود بکن جهدیکه خویش را به سر کوی آن نگار کشی
صفحهٔ ۱ از ۲