خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۸۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه بیگانه‌ای، ای بت خانگیمکن با من خسته بیگانگی
۲
تو گر پایمردی نکردی به لطفچه سود این دلیری و مردانگی؟
۳
پری‌زاده‌ای چون تو پیش نظرنباشد ز من طرفه دیوانگی
۴
چراغیست روی تو، ای ماهرخکه شمعش نیرزد به پروانگی
صفحهٔ ۱ از ۲