خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۸۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی
۲
داشت در پیش رویم آینه‌ایتا بدیدم درو به آسانی
۳
که جزو نیست هر چه می‌دانمکه ازو خاست هر چه می‌دانی
۴
دو قدم راه بیش ، نیست ولیتو در اول قدم همی مانی
صفحهٔ ۱ از ۲