خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۸۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک سخن زان لعل خاموشم بگوینکته‌ای شیرین‌تر از نوشم بگوی
۲
بر دهانم نه لب و سری که هستاز زبان خویش در گوشم بگوی
۳
امشبم چون دوش بودن آرزوستاز چه می‌داری شب دوشم؟ بگوی
۴
هوش من در گفتن شیرین تستتا نباید رفتن از هوشم بگوی
صفحهٔ ۱ از ۲