خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - وله روح‌الله روحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست
۲
به راستی سر ازین دامگاه دامن‌گیرکسی برد که ز توفیق او پناهش هست
۳
گرت ز گوشهٔ دل خواهش محبت اوستیقین بدان که از آنگونه نیز خواهش هست
۴
چه باک از آن که پراکنده حالتیم و روان؟اگر چنانکه به احوال ما نگاهش هست
صفحهٔ ۱ از ۶