خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - وله سترالله عیوبه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست
۲
گردن و گوش عروس نطق رازین و زیب از نطق زیبای منست
۳
غرهٔ روی معانی تا ابداز سواد شعر غرای منست
۴
در جهان کار سخن پرداختنکسوتی بر قد و بالای منست
صفحهٔ ۱ از ۵