خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - وله فی‌المناجات
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر گناهی کردم و دارم، خداوندا، ببخشچون گنه را عذر می‌آرم، خداوندا، ببخش
۲
پای خجلت را روایی نیست بر درگاه تودست حاجت پیش می‌دارم، خداوندا، ببخش
۳
گر گناهم سخت بسیارست رحمت نیز هستبر گناه سخت بسیارم، خداوندا، ببخش
۴
چون پذیرفتار بدرفتار نادانان توییبر من نادان و رفتارم، خداوندا، ببخش
صفحهٔ ۱ از ۴