خلوتی با اوحدی مراغهای
بخش ۵۷ - غزل
منطقالعشاق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود
۲
مرا گفتی که: یاری مهربانمزهی! نامهربان، یاری همین بود؟
۳
به دام من در افتادی و حالیبرون جستی و پنداری همین بود
۴
زدی لاف از وفاداری همیشهچه میگویی؟وفاداری همین بود؟
صفحهٔ ۱ از ۲