خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناگه از میکده فغان برخاستناله از جان عاشقان برخاست
۲
شر و شوری فتاد در عالمهای و هویی از این و آن برخاست
۳
جامی از میکده روان کردنددر پیش صد روان، روان برخاست
۴
جرعه‌ای ریختند بر سر خاکشور و غوغا ز جرعه‌دان برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳