خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین که حال من زار در خرابات استمی مغانه مرا بهتر از مناجات است
۲
مرا چو می‌نرهاند ز دست خویشتنمبه میکده شدنم بهترین طاعات است
۳
درون کعبه عبادت چه سود؟ چون دل منمیان میکده، مولای عزی و لات است
۴
مرا که بتکده و مصطبه مقام بوَدچه جای صومعه و زهد و وجد و حالات است؟
صفحهٔ ۱ از ۴