خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سرم عشق تو سودایی خوش استدر دلم شوقت تمنایی خوش است
۲
ناله و فریاد من هر نیم‌شببر در وصلت تقاضایی خوش است
۳
تا نپنداری که بی‌روی خوشتدر همه عالم مرا جایی خوش است
۴
با سگان گشتن مرا هر شب به روزبر سر کویت تماشایی خوش است
صفحهٔ ۱ از ۲