خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا، بی‌تو برگ جان که دارد؟دل شاد و لب خندان که دارد؟
۲
به امید وصالت می‌دهم جانوگرنه طاقت هجران که دارد؟
۳
غم ار ندهد جگر بر خوان وصلتدل درویش را مهمان که دارد؟
۴
نیاید جز خیالت در دل منبجز یوسف سر زندان که دارد؟
صفحهٔ ۱ از ۳