خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی ننمود یار چتوان کردنیست تدبیر کار، چتوان کرد؟
۲
بر درش هر چه داشتم بردمنپذیرفت یار، چتوان کرد؟
۳
از گل روی یار قسم دلمنیست جز خارخار، چتوان کرد؟
۴
بوده‌ام بر درش عزیز بسیگشتم این لحظه خوار، چتوان کرد؟
صفحهٔ ۱ از ۲