خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل، چو در خانهٔ خمار گشادندمی‌نوش، که از می گره کار گشادند
۲
در خود منگر، نرگس مخمور بتان بیندر کعبه مرو، چون در خمار گشادند
۳
از خود بدرآ، در رخ خوبان نظری کندر خان منشین چون در گلزار گشادند
۴
بنگر که: دو صد مهر به یک ذره نمودنداز یک سر مویی که ز رخسار گشادند
صفحهٔ ۱ از ۳