خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیم چون یک نفس بی غم دلم خون خوار اولی‌ترندارم چون دلی خرم، تنی بیمار اولی‌تر
۲
نیابد هر که دلداری، چو من زار و حزین اولینبیند هر که غمخواری، چو من غمخوار اولی‌تر
۳
دلی کز یار خود بویی نیابد تن دهد بر بادچنین دل در کف هجران اسیر و زار اولی‌تر
۴
وصال او نمی‌یابم، تن اندر هجر او دارمبه شادی چون نیم لایق، مرا تیمار اولی‌تر
صفحهٔ ۱ از ۳