خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب حیوان است، آن لب، یا شکر؟یا سرشته آب حیوان با شکر؟
۲
نی خطا گفتم: کجا لذت دهدآب حیوان پیش آن لب یا شکر؟
۳
کس نگوید نوش جان‌ها را نباتکس نخواند جان شیرین را شکر
۴
لعل تو شکر توان گفت، ار بودکوثر و تسنیم جان افزا شکر
صفحهٔ ۱ از ۴