خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حبذا عشق و حبذا عشاقحبذا ذکر دوست را عشاق
۲
حبذا آن زمان که پردهٔ عشقبیخود از سر کنند با عشاق
۳
نبرند از وفا طمع هرگزنگریزند از جفا عشاق
۴
خوش بلایی است عشق از آن دارنددل و جان را درین بلا عشاق
صفحهٔ ۱ از ۲