خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایندم منم که بیدل و بی‌یار مانده‌امدر محنت و بلا چه گرفتار مانده‌ام؟
۲
با اهل مدرسه چو به اقرار نامدمبا اهل مصطبه چه به انکار مانده‌ام؟
۳
در صومعه چو مرد مناجات نیستمدر میکده ز بهر چه هشیار مانده‌ام؟
۴
در کعبه چون که نیست مرا جای، لاجرمقلاش وار بر در خمار مانده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲