خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل گم شد، ازو نشان نمی‌یابمآن گم شده در جهان نمی‌یابم
۲
زان یوسف گم شده به عالم درپیدا و نهان نشان نمی‌یابم
۳
تا گوهر شب چراغ گم کردمره بر در دوستان نمی‌یابم
۴
تا بلبل خوش نوا ز باغم رفتبوی گل و گلستان نمی‌یابم
صفحهٔ ۱ از ۵