خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیهات! کزین دیار رفتمناکرده وداع یار رفتم
۲
چه سود قرار وصل جانان؟اکنون که من از قرار رفتم
۳
چون خاک در تو بوسه دادمبا دیدهٔ اشکبار رفتم
۴
بگذاشتم، ای عزیز چون جان،دل نزد تو یادگار رفتم
صفحهٔ ۱ از ۴