خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناخورده شراب می‌خروشیمخود تا چه کنیم؟ اگر بنوشیم
۲
آنگاه شنو خروش مستاناین لحظه هنوز ما خموشیم
۳
کو تابش می که پخته گردیم؟از خامی خویش چند جوشیم؟
۴
چون می نخرند زهد و تقویپس بیهده ما چه می‌فروشیم؟
صفحهٔ ۱ از ۲