خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای همه میل دل من سوی توقبلهٔ جان چشم تو و ابروی تو
۲
نرگس مستت ربوده عقل منبرده خوابم نرگس جادوی تو
۳
بر سر میدان جانبازی دلمدر خم چوگان ز زلف و گوی تو
۴
آمدم در کوی امید تو بازتا مگر بینم رخ نیکوی تو
صفحهٔ ۱ از ۴