خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا، کی بود کامیدواریبیابد بر در وصل تو باری؟
۲
چه خوش باشد که بعد از ناامیدیبه کام دل رسد امیدواری
۳
بده کام دلم مگذار جاناکه دشمن‌کام گردد دوستداری
۴
دلی دارم گرفتار غم توندارد جز غم تو غمگساری
صفحهٔ ۱ از ۳