خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لقد فاح الربیع و دار ساقیوهب نسیم روضات العراق
۲
صبا بوی عراق آورد گوییکه خوش گشت از نسیم او عراقی
۳
الا یا حبذا! نفحات ارضجوی المشتاق یشفی باشتیاق
۴
دریغا! روزگار نوش بگذشتندیمم بخت بود و یار ساقی
صفحهٔ ۱ از ۴